Hahahaha, ja, nee, maar wanneer verschijnt er nu eens een nieuw verhaaltje hier? Het is toch wel grappig om te ontdekken dat mensen het pretnet afstropen op zoek naar jolijt en plezier. En je er dan aan herinneren dat het wel eens tijd wordt voor een vers verhaaltje. Nu ontbreekt eigenlijk een beetje de tijd, en vooral de motivatie, want je moet zo wat gestudeerd hebben om het te snappen hoe het allemaal werkt. Ja, de tijd, zoals gezegd, slokt eigenlijk het meest op. Dat komt hoofdzakelijk door mxe2x80x99n weekendactiviteiten die ik gebruik om de Vinylclub en Jukebox samen te stellen. Het is al lang niet meer zo dat ik een stapeltje singeltjes uit de kast trek en plaats neem achter de microfoon om even het programma er doorheen te jassen. Er wordt gekeken naar de actualiteit, naar hits en tips en dan vooral wat kan wel en wat weer net niet. Ook vinden luisteraars het prachtig om een verzoekplaat aan te vragen en daar wordt ook ruimte voor vrij gemaakt. En dan is het natuurlijk lekker om eens wat afwijkende dingen te draaien, als Albumtracks, B-kantjes en vergeten hits. Als dat allemaal uitgezocht ligt, kijk ik dikwijls op het allerlaatste moment in het dikke Top 40 boek om nog wat fraaie hits uit de periode van nu, maar dan jaren geleden, toe te voegen. Vervolgens wordt het hele zaakje in een grote koffer gekiept en de rit op de fiets (als het niet regent tenminste!) naar de studio kan beginnen. Daar aangekomen moet eerst het alarm eraf voordat ik naar boven kan om de boel klaar te zetten. Het is wel eens gebeurd dat ik het vergat af te zetten. Ja, dat was echt lachen, vooral verbaas je je dan hoe snel je beneden bent om het te corrigeren. Want dat gegil van een dergelijke installatie is zo indringend en hard dat het hele Holland Centraal-pand staat te shaken van plezier. Maar goed, heb je dat tenminste ook eens meegemaakt. Tot zover maar weer. Volgende keer zal ik eens wat meer vertellen over de uitzending zelf.

Groetjes,

Ron.