WAH WAH
Aangenaam verrast was ik, toen ik enige weken geleden een mailtje kreeg van Uitgeverij Nieuw Amsterdam met de vraag of ik gexc3xafnteresseerd was in het blad Wah-Wah en vooral omdat het grotendeels zou gaan over 40 jaar Sgt. Pepper, het Beatles-bolwerk. Ik heb onmiddellijk ja gezegd, want alles wat maar enigszins met The Beatles te maken heeft volg ik op de voet. Van de week viel dus het exemplaar van Wah-Wah (leuke titel trouwens voor een blad, want het zgn. wah-wah geluid kennen we natuurlijk wel!) bij mij op de deurmat.
Mijn eerste reactie was, xe2x80x9cHey, het is eigenlijk helemaal geen blad, maar een compleet boekwerk!xe2x80x9d Meteen dus al het eerste pluspunt, een dergelijk boekje ligt makkelijker in de hand, valt meer op, stop je niet gelijk tussen de oude kranten nadat je het gelezen hebt enz. Plus dat je niet wordt vermoeit met allerlei advertenties, over zalfjes, geurtjes en de laatste cdxe2x80x99s die je beslist moet kopen. Een objectieve uitgave dus.
Maar nu over de inhoud van het literair poptijdschrift, zoals de subtitel luidt.
Het maar liefst 128 (!) dikke paginaxe2x80x99s tellende boekje zit vol met info over muziek van toen, maar ook van nu. Klinkende namen als Prince ,Townes van Zandt, James Brown, Rick Springfield, George Martin maar ook een preview van een boek dat eerdaags gaat verschijnen over Radio Veronica, maken het een zeer leuk, interessant en vooral bondig tijdschrift. Ik ga er maar even vanuit dat ik het zo mag noemen, want het verschijnt 4 maal per jaar en dan kun je dus wel min of meer spreken van een tijdschrift. Nu dus even waar het mij in de eerste instantie allemaal omging: The Beatles. Maar liefst ruim 50 paginaxe2x80x99s wordt er besteed aan het fenomeen Sgt. Pepper! Wat valt er dan nog te melden over dit meesterwerk, vraag je je af. We weten inmiddels toch alles wel. Dat is natuurlijk ook wel een beetje zo, maar in dit geval is het vooral een aantal journalisten die hun mening geven over dit album uit the Summer of Love. Onder het motto alle 13 goed (er zijn 13 mensen gevraagd hun visie hierover te geven) word je als lezer aangenaam vermaakt. En dat is zondermeer verrassend, waar de xc3xa9xc3xa9n helemaal weg loopt met When Ixe2x80x99m 64, geeft de andere, Leo Blokhuis bijvoorbeeld, helemaal de voorkeur aan A Day In The Life. Persoonlijke meningen vormen in dit geval een mooi beeld hoe men Sgt. Pepper ervaarde in 1967 en daar nu, bijna 40 jaar na release, op terugkijkt. Kenners als Joost Zwagerman, Rick Treffers, Kees xe2x80x99t Hart geven ongezouten hun mening over het Beatles-album. En daxe2x80x99s leuk om te lezen dus. Exc3xa9n minpuntje want dat hoort er ook bij, iets meer kleur had het nog aantrekkelijker gemaakt en daarbij bedoel ik kleurenfotoxe2x80x99s. Er staat echter natuurlijk nog veel meer in, maar dat laat ik jullie graag zelf uitvinden.
De moeite waard om dit blad, danwel boekwerkje, aan te schaffen voor nog geen 8 euro. Ik heb het in ieder geval in xc3xa9xc3xa9n adem uit gelezen.
Groetjes,
Ron.
